Benio123o pl Wiki
Advertisement
Antazy Wielki

Atanazy Wielki Aleksandryjski

Atanazy Wielki Aleksandryjski (295-373 rok)- Chrześcijanin z 4-tego wieku. Patriarcha Aleksandrii. Uczestnik Soboru Nicejskiego (325 rok), wyznawca Boskości Jezusa Chrystusa, Trynitarianizmu którego był obrońcą. Prześladowany przez Arian i wyklęty za wiarę w Boskość Chrystusa przez Biskupa Rzymu Liberiusza. Został wygnany łącznie 5 razy przez Cesarzy Rzymskich: Konstantyna, Konstantyna II, Juliana Apostatę, Waleriusza Walensa.

Był pierwszym chrześcijaninem który zdefiniował kanon Pisma Świętego jako 27 ksiąg Nowego Testamentu, w starym testamencie kanon protestancki z dodatkiem Barucha, listu Jeremiasza i bez księgi Estery. Rzymsko Katolickie apokryfy księgi Tobiasza, Judyty, 2 księgi Machabejskie, Mądrości Syracha, zostały przez Antazego odrzucone.

Autor "On the incarnation of the Word" (O Inkarnacji Słowa) składającego się z II tomów znanego także jako "Przeciwko Poganon". I Tom był skierowany przeciwko pogańskim wierzeniom, drugi tom poruszał kwestie Jezusa jako Słowa. Autor "Four Dicsourses Against the Arians". Autor biografii "życia Antonego".

Wyznawał duchową obecność Chrystusa w Wieczerzy Pańskiej.

Urząd Patriarchy Aleksandrii zaczął sprawować w 328 roku.

Wierzymy w jednego Boga, Ojca Wszechmocnego, stwórcę wszystkich rzeczy widzialnych i niewidzialnych. I w jednego Pana Jezusa Chrystusa, Syna Bożego, zrodzonego z Ojca; Jednorodzonego, to jest; z esencji Ojca, Boga z Boga. Świało ze światła, prawdziwego Boga z prawdziwego Boga, zrodzonego, nie stworzonego, wspólistnego z Ojcem, przez którego wszystkie rzeczy się stały, zarówno rzeczy w niebie i rzeczy na ziemi, który za nas ludzi i dla naszego zbawienia zszedł i przyjął ciało ludzkie i stał się człowiekiem, cierpiał i powstał z martwych trzeciego dnia, wstępując do niebios, przychodzi sądzić żywych i umarłych.

I w Ducha Świętego. Ale ci którzy mówią "był czas w którym go nie było", i "nie było go gdy przed jego zrodzeniem" i że "z niczego się stał" lub kto zapewnia że jest z innej substancji czy esencji, lub że "Syn jest Bogiem stworzonym, lub zmiennym", tych święty, katolicki, i apostolski kościół przeklina. (anathema)

- Nicejskie wyznanie wiary, 325 rok

"Rozróżnił ducha od tego co jest z ciała po to by mogli nie wierzyć jedynie w to co było w Nim widoczne, ale w to co było niewidzialne, i zrozumieli przez to że to co powiedział On nie jest cielesne, ale duchowe. Gdyż jak wielu ciało wystarczyło by za pokarm, aby stało się ono pokarmem dla całego świata.

Ale to dlatego wspomniał On wstąpienie Syna Człowieczka do nieba; czyli, by odciągnąć ich od ich cielesnej idei, i by odtąd mogli zrozumieć że wcześniej wymienione ciało było niebiańskim z góry, i duchowym pokarmem, dawanym z Jego rąk.

Gdyż, „to co powiedziałem wam” - mówi On - „jest duchem i żywotem;” co znaczy „to co jest zamanifestowane, i ma być dane dla zbawienia świata, to ciało które noszę. Ale to, i krew która jest z niego, zostanie wam dana duchowo w Moje ręce jako pokarm, aby dzielono się nim duchowo z każdym, i aby stał się dla wszystkich ochroną do zmartwychwstania w żywocie wiecznym.”

- Święty Antazy, Epistola IV Ad Serapinoem, 19, (ca. 359 A.D)

Advertisement