Benio123o pl Wiki
Advertisement

Człowiek niezbawiony posiada naturę cielesną, jest to fizyczne ciało. Człowiek zbawiony w wyniku narodzenia na nowo otrzymuje duchową nature ducha świętego w nim zamieszkującego. Duchowa natura pragnie i dąży do przeciwnych ciału pragień i kształtuje człowieka w sposób korzystny i pożyteczny, ćwicząc ciało w wstrzemięźliwości i wymuszając posłuszeństwo.

Cielesna natura ciała fizycznego wciąż istniejącego po otrzymaniu duchowej natury przeciwnie do ducha pożąda skrajnie grzechu, prowadząc ostatecznie do swojej własnej destrukcji.

Obie natury pożądają różnych przeciwnych sobie rzeczy walcząc między sobą, silniejsza staje się ta natura którą człowiek wzmacnia swoim życiem przez aktywności które się podejmuje, jeżeli podejmuje się cielesnych zajęć i poddaje żądza, wzmacnia ciało i postępuje cieleśnie. Przeciwnie jeżeli cielesną aktywność zastępuje duchową, duch staje się silniejszy ćwicząc ciało do posłuszeństwa, w ten sposób następuje u chrześcijan wzrost duchowy.

Cielesna natura starego człowieka ostatecznie ginie śmiercią fizyczną, duchowa natura dziedziczy żywot wieczny.

Rozumienie dwóch natur jest kluczową kwestią walki z grzechem, przez zrozumienie swojego stanu osoba posiadająca ducha świętego na skutek szczerego uwierzenia w ofiarę Chrystusa może stosować tą wiedzę aby zrozumieć że pragnienia cielesne nie są jej pragnieniami jako osoby a jako ciała, przeciwnie do jej ducha, dzięki temu przestaje uznawać siebie jako swoje ciało i poddając się duchowi świętemu. Wcześniej nieświadoma tego osoba uznawała każdą rządzę ciała za jej osobistą upatrując w ginącym ciele siebie samego.

Chrześcijanie chodzący w duchu są trzonem i kręgosłupem ziemskiego widzialnego kościoła Jezusa Chrystusa i odzwierciedleniem jego stanu reprezentacyjnego przez niewierzącymi ludźmi.

Wzrost duchowy następuje przez czytanie słowa Bożego, modlitwę do Boga, uczęszczanie do zboru celem społeczności z innymi chrześcijanami i uwielbianiu Boga, głoszenie ewangelii innym ludziom, śpiewaniu chrześcijańskich pieśni, rozmyślanie nad Bogiem.

Niepraktykowanie tych rzeczy prowadzi w sposób nieuchronny do szkody i wypaczeń nawet u zbawionych chrześcijan, z tego powodu aktywność duchowa nigdy nie może być umniejszana i powinna być stale ćwiczona już na poziomie myśli które duchowo nalezy brać w niewolę.

Advertisement