Benio123o pl Wiki
Advertisement
Elizeusz Żegna Eliasza, Pochwyconego na jego oczach

Elizeusz żegna Eliasza, pochwyconego na jego oczach

Prorok żyjący w czasie Starego Testamentu. Naoczny świadek zabrania do nieba Eliasza, z którym szedł po drodzę gdy wysłany przez Boga Ognisty Zaprzęg, odzielił od niego Eliasza i zabrał w wichrze do nieba.

Był wyszydzany przez bandę dzieci, które wyzywały go od łysego człowieka. W odpowiedzi na tą zniewagę, Elizeusz złorzeczył dziecią w imieniu Boga, czego efektem było wyjście z lasu dwóch niedźwiedzic które je zaatakowały roszarpując 42 niepełnoletnich osób.


Sukces ten opisasany został w II Królewskiej 2:23-24

Bliski Wschód, 830 rok przed Chrystusem

Bliski Wschód, 830 rok przed Chrystusem

Podczas sojuszu trzech króli - Króla Izraelskiego, Judy oraz Edomu, przeciwko Królowi Moabu, sojusz z powododu problemów logistycznych podczas wyprawy przeciwko Moabowi, wynikającego z braku wody dla wojska i bydła które prowadził, udał się poradzić Elizeusza, chcąc dowiedzieć się co Bóg może im przez niego poradzić.

Eliasz nakazał wykopać w dolinie rowy, które pomimo braku deszczu w warunkach pogody naturalnej, mocą Bożą napełnią się wodą która zaspokoji potrzeby wosjk. Zapewnił również że sojusz zwycięży z Moabem, nakazując zastososowanie taktyki spalonej ziemi.

Pobijecie wszystkie obwarowane miasta i wszystkie znaczne miasta, zetniecie wszystkie dobre drzewa, zasypiecie wszystkie źródła wód i spustoszycie każde dobre pole kamieniami.

- Elizeusz o planie przebiegu wojny z Moabem, II Królewska 3:19

Rankiem od tych słów, w porze składania ofiary z pokarmów, ze strony Edomy przypłyneły wody które napełniły rowy. Moabici gdy usłyszeli że sojusz Izraelsko-Judzko-Edomski wyruszył przeciwko nim na wojnę, dokonali poboru od najmłodszych do najstarszych, kryterium było zmoblilizowanie każdego człowieka który mógł unieść zbroję.

Zmoblilizowane siły Moabickie, posłały żołnierzy na granicę. Tam Moabici ujrzeli z daleka wodę czerwoną jak krew, w wyniku czego uznali że najwyraźniej królowie którzy szli przeciwko nim na wojnę, musieli się wzajemnie pozabijać w ramach niezgody wewątrz ich sojuszu.

Moabici ucieszyli się, że łupy po królach którzy szli na przeciwko nim, stoją dla nich otworem, jednak gdy zbliżyli się do obozu Izraela, zostali pobici i zmuszeni do ucieczki, w której ponosili dalsze straty gdyż byli ścigani przez wojska sojuszu Izraelskiego. Armia Sojuszu ruszyła na przód za granicę, atakując Miasta i niszcząc uprawy i źródła wód, ścinając dobre drzewa. Oparło się tylko miasto Kir-Charesztek z kamiennymi murami, ale opór został złamany gdyż otoczyli je procarze i doprowadzili do zdobycia miasta.

Widząc sytułacje na froncie, Król Moabu wziął ze sobą 700 mężczyzn dobywających miecz, którzy najprawdopodobniej musieli stanowić jego rezerwe lub gwardię i próbował za ich pomocą przebić się do Króla Edomu i zabić go, najprawdopodobniej po to aby złamać Morale i zatrzymać natarcie na jego ziemię, nie zdołał jednak tego uczynić.

Widząc że jego 700 żołnierzy którzy mieli zabić króla Edomskiego zawiedli, król Moabu wziął swojego pierworodnego syna, który miał być jego legalnym następcą tronu, zabił go i złożył na murze jako całopalenie.

Advertisement