Benio123o pl Wiki
Advertisement
E.D

E.W. Keynon

Steven Anderson

Steven Anderson

Herezja płonięcia Jezusa Chrystusa w piekle jest fundamentalną bluźnierczą nauką zapoczątkowaną przez prekursora charyzmatycznego Ruchu Wiary E. W. Kenyona. Według tej nauki Jezus Chrystus po śmierci na krzyżu umarł duchowo i płonął po śmierci w piekle przez 3 dni zanim "narodził się na nowo".

Herezja ta została zaadoptowana przez wyznawców Williama Marriona Branhama oraz wczesnych wyznawców i nauczycieli frakcji Ruchu Wiary, ruchu którego ojcem jest Kenneth Erwin Hagin.

Bluźniercza herezja Kenyona o Chrystusie płonącym w piekle po śmierci krzyżowej była następnie rozpropagowywana przez charyzmatyka ruchu wiary, ewangelistę sukcesu Kennetha Copelanda. Charyzmatyczka Ruchu Wiary Joyce Meyer stwierdziła pierwotnie że jeżeli ktoś nie wierzy w to że Jezus poszedł do piekła, to nie mogą pójść do nieba.

Herezję tę podtrzymuje także kult dysydentów baptystycznych Andersonistów New IFB skupionych w okół nauk Stevena Andersona, także uznaje płonięcie Chrystusa w piekle za nierozłączny element ewangelii.

Jezus Chrystus zakończył dzieło odkupienia i odniósł zwycięstwo w samej śmierci krzyżowej na której zawołał "Wykonało się", greckie Tetelestai, co oznacza "zapłacone w pełni". Jezus nie zstąpił po śmierci do miejsca męki i oddzielenia od Boga.

Podstawą gruntu bluźnierczej herezji Kenyona jest specyficzny sposób tłumaczenia zawarty w przekładzie KJV w którym nie występuje rozróżnienie tłumaczeń różnych miejsc otchłani, zamiast tego przekład kategoryzuje wszystkie jako "piekło". W rzeczywistości wersety mówiące o zstąpieniu Jezusa mówią o zstąpieniu do Hadesu, Sheolu to jest Otchłani - zaświatów.

Mówił, przewidziawszy to, o zmartwychwstaniu Chrystusa, że nie pozostanie w otchłani (hadou, Hades - Kraina Umarłych) ani ciało jego nie ujrzy skażenia.

- Dzieje Apostolskie 2:31

Owa Otchłań składa się z dwóch przedziałów z których jedno jest miejscem cierpienia, drugie jako Łono Abrahama miejscem odpocznienia w którym oczekiwano na przyjście Mesjasza. Łono Abrahama jest miejscem do którego udawali się staro testamentowi święci po swojej śmierci. Chrystus udał się do Łona Abrahama by wyzwolić stamtąd więźniów którzy Go oczekiwali - było to Mesjańskie proroctwo które zostało wypełnione przez Mesjasza - o wyciągnięciu stamtąd więźniów, Chrystus nie wyciągnął potępionych z piekła gehenny, każdy więc kto naucza że Chrystus poszedł płonąć w Gehennie odrzuca i zaprzecza wypełnionemu mesjańskiemu proroctwu o Chrystusie i zaprzecza przez to że Jezus jest Mesjaszem.

Dlatego powiedziano: Wstąpiwszy na wysokość, Powiódł za sobą jeńców I ludzi darami obdarzył.

- Efezjan 4:8

Jezus Chrystus zadeklarował jasno że po śmierci krzyżowej udaje się do raju ze zbawionym przestępcą, ci którzy bluźnią że po śmierci krzyżowej Jezus poszedł w ogień Gehenny nazywają Jezusa kłamcom i posyłają go w ogień razem ze zbawionym przestępcą wbrew Jego jasnym słowom.

I rzekł mu: Zaprawdę, powiadam ci, dziś będziesz ze mną w raju.

- Łukasza 23:43

Lecz nawet przyjmując teoretycznie że Chrystus był także w Gehennie dodatkowo to był tam jako Bóg i zwycięzca terroryzujący całą otchłań, nie dręczony przez szatana.

Nie istnieją żadne biblijne wskazania i argumenty dla fałszu innej ewangelii płonięcia Chrystusa w piekle, jedynym wypaczonym argumentem ludzi przynoszących tę inną nauką jest stworzona przez nich nieracjonalna typologia wedle której fakt palenia ofiar świątynnych w Starym Testamencie jest obrazem płonięcia Chrystusa w piekle.

Ironicznie, spalanie ofiar świątynnych miało na celu nie dopuścić do ich rozkładu i fermentacji w przypadku pozostawienia ich dla rozkładu, ponieważ te ofiary są cieniem Chrystusa który jest bez grzechu, fermentacja i rozkład nie mogły w niej zajść gdyż są one obrazem grzechu, dlatego palono je by podkreślić perfekcję i pełność przyszłej ofiary - przeciwnie do tego, fałszywa ewangelia płonięcia Chrystusa w piekle posłała Jezusa do piekła bo Ten został skażony i pokonany przez grzech na krzyżu, przez co w ogóle znalazł się w piekle.

Typologia palenia ofiar obala tę fałszywą ewangelie jako bluźnierstwo; twierdzenie że palenie ofiar świątynnych było obrazem płonięcia Chrystusa w piekle jest absurdem pod względem logicznym; ofiara ani nawet nie płonęła trzy dni, a gdyby była faktycznie obrazem pójścia do piekła do musiała by płonąć wiecznie - taka jest bowiem kara piekła.

Nauka płonięcia Chrystusa w piekle jest formą najwyższego bluźnierstwa i jest anty-ewangelią, każdy kto ją wyznaje i przyjmuje zaprzecza całej wierze chrześcijańskiej i niszczy ewangelie Chrystusową, wyznając że Chrystus przegrał na krzyżu i jako Bóg w piekle cierpiąc w grzechu przyjął naturę szatana, każdy kto wyznaję tę inną ewangelie zostanie potępiony.

Nie istnieje żadna tolerancja wobec tych którzy tego nauczają, ani tych którzy usprawiedliwiają lub pochwalają tych którzy przynoszą tę obcą fałszywą ewangelie do chrześcijan by potępić ich w piekle. Wszelka osoba która choćby próbowała wprowadzić tę naukę, musi zostać naznaczona i odrzucona przez każdą społeczność. Ponieważ każdy kto wierzy tej innej nauce przyjmuje najwyższe bluźnierstwo innej ewangelii i zostanie potępiony każdy kto potępił Chrystusa w piekle zaprzeczając dokonaniu Jego odkupienia na krzyżu i nazywając je porażką.


Advertisement