Benio123o pl Wiki
Advertisement
Thomas Campbell

Thomas Campbell

Kościół Chrystusowy, "Campbellici" - Sekta kalwinistyczna i prezbiteriańska która wyodrębniła się podczas wielkiego przebudzenia w Ameryce w 19 wieku od prezbiterianizmu tworząc nurt Kościoła Chrystusowego założona przez Thomasa Campbella (1763-1854 rok) w stanach zjednoczonych Ameryki. Przez biblijnych chrześcijan Campbelici bywają określani pogardliwie mianem "wodnych psów" oraz "południowych katolików".

Podstawą doktryny Campbellitów jest wiara w to że zbawieni będą tylko ci którzy zostali ochrzczeni i którzy czynnie ufają przez wiarę w zbawienie ze swojego chrztu, ci którzy nie wierzą że są zbawieni przez chrzest nawet mimo bycia ochrzczonym pójdą do piekła.

Sam Thomas Cambell nie był ochrzczony chrztem w doktrynie Cambelilickiej dla odpuszczenia grzechów. Thomas Campbell zaczął wyodrębniać swój nurt w 1812 roku przyjmując doktrynalnie jak baptyści świadomy chrzest przez zanurzenie, wcześniej był pokropiony chrztem niemowlęcym.

Historycznie Cambelici nauczali że są jedynymi zbawionymi chrześcijanami a wszystkie inne denominacje nie są ciałem Chrystusa. Cambelici zabraniają używania instrumentów muzycznych, ci którzy ich używają nie zostaną zbawieni.

Doktryna Kościoła Chrystusowego akcentuje silnie chrzest jako konieczny dla zbawienia. Wykształcony nurt kościołów Chrystusowych zaprzecza również Boskości Jezusa Chrystusa. Porządek organizacji zborów Campbellickich ma charakter kongregacjonalistyczny. Sam Campbell urodził się w Irlandii północnej.

"Gdzie Biblia mówi i my mówimy, gdzie milczy, my milczymy również"

- Thomas Campbell

Kościół Chrystusowy dotarł do II rzeczypospolitej Polskiej w między leciu wojennym w 1921 roku za sprawą misjonarza Konstantyna Jaroszewicza we wschodniej części Polski w tym Wołyniu.

Polskimi przedstawicielami Kościoła Chrystusowego jest denominacja Polska "Kościół Chrystusowy w RP" z liczbą 5,4 tysiąca wiernych na stan 2017 roku. Do zborów Chrystusowych między innymi należy w Polsce zbór Kościoła Chrystusowego w Połczynie Zdroju.

Chrzest[]

Kościoły Chrystusowe skupiają się na kwestii chrztu i czynią go elementem koniecznym, wymaganym i niezbędnym do zbawienia, opierają to o Dzieje Apostolskie 22:16, Tytusa 3:5.

"Nie z uczynków sprawiedliwości, które my spełniliśmy, ale według swego miłosierdzia zbawił nas przez obmycie odrodzenia i odnowienie Ducha Świętego;"

- Tytus 3:5

Werset nie posiada związku z chrztem wodnym, nie zawiera ani słowa chrzest, ani woda, Campbelici jak i inni wyznawcy chrztu jako elementu zbawienia uznają bezpodstawnie że "obmycie odrodzenia" jest odniesieniem do chrztu wodnego, werset ten używając tego zwrotu nie różni się niczym od biblijnych wyrażeń niezwiązanych z kwestią chrztu jak o tym że krew Jezusa oczyszcza z wszelkiego grzechu, nie inaczej pozostaje i w Tytusa 3:5 mówiąc o akcie uwierzenia w Jezusa Chrystusa, którego obmycie odrodzenia i odnowienie Ducha Świętego jest następstwem zgodnie z Ewangelią. Brak związku w kontekście z chrztem wodnym, ten nie występuje w wersecie. Występuje w nim natomiast przyczyna owego obmycia jako nie chrztu wodnego a jako dzieło Ducha Świętego.

Samo słowo "odrodzenie" jako termin oznacza "narodzony na nowo", Jezus "narodzenie na nowo" definiuje przez akt wiary, nie chrztu wodnego. Sam termin "odrodzenie" Apostoł Piotr opisał w 1 Piotra 1:23 jako akt nie związany z chrztem a wiarą.

"Jako odrodzeni nie z nasienia skazitelnego, ale z nieskazitelnego, przez Słowo Boże, które żyje i trwa."

- 1 Piotra 1:23

Apostoł Paweł w Efezjan 5:26 również używa terminu "oczyszczenie wodą", nie odnosząc go nawet w ogóle do chrztu wodnego, a do Słowa Bożego.

"Aby go uświęcić, oczyściwszy obmyciem wodą przez słowo;"

- Efezjan 5:26


Dzieje 22:16

Dlaczego teraz zwlekasz? Wstań, ochrzcij się i obmyj swoje grzechy, wzywając imienia Pana.

- Dzieje Apostolskie 22:16

Werset sam oddziela kwestie dokonania chrztu od wezwania imienia Pana któremu przypisuje obmycie grzechów w odróżnieniu od pierwszej czynności. 

Advertisement