Benio123o pl Wiki
Advertisement

Ze względu na zgubne następstwa, jakie małżeństwa mieszane sprowadzają, a zwłaszcza że są powodem indyferentyzmu religijnego, prawodawstwo kościelne od czasów najdawniejszych surowo ich zabrania: syn. lerdeński (313) c. 15; laod. (372) c. 10; kartagiński III (397) c. 17; Bonifacy V, Redemptoris, 624; Grzegorz IX, Quaeque, 1233, zwraca uwagę, by Polacy nic zawierali małżeństw z tymi Rusinami, którzy są schizmatykami. Sykstus V, Postquam, 1589, upomina króla Zygmunta III, by nie pojmował za żonę osoby wyznania heretyckiego. Kiedy w XVII wieku rozeszła się w Polsce pogłoska, jakoby papież zniósł tę przeszkodę, Benedykt XIV, Magnae nobis, 1748, stanowczo zaprotestował i wezwał do przestrzegania tego prawa. Klemens XIII, Quantopere, 1763, wskazuje na zgubne skutki z takiego związku dla religii, zwłaszcza zaś dla dzieci.

- Rzymsko Katolicki Ksiądz Grabowski, Prawo Kanoniczne według nowego kodeksu, Lwów 1927, strona 429

Podobnież postępuje Kościół i w mieszanych małżeństwach: bo skoro do istoty chrześcjańskiego małżeństwa należy, aby pomiędzy małżonkami najściślejsza panowała jedność, odnosząca się do wszystkich życia stosunków, oraz najzupełniejsza wspólność wszystkich uczuć i czynów, i aby obydwoje byli związani tak jednością najgłębszych przekonań, jak i wzajemną miłością, naturalną jest więc rzeczą, że Kościół gani i zawsze ganił małżeństwa mieszane; a chociaż Kościół zachodni nie poszedł tak daleko jak wschodni, który najzupełniej zabronił łączenia się prawowiernych z heretykami i takie małżeństwa za żadne ogłosił (Concil. Trullan., an. 692, c. 72), jednak zawsze uznawał małżeństwa mieszane jako zakazane, chociaż ważne; a równość cywilna pomiędzy protestantami i katolikami, prawem świeckiem uznana, nie zmieniła i zmienić nie mogła, jak to każdy dobrze rozumie, zasad Kościoła pod tym względem. Kościół tedy nie może błogosławić związku, w którym utrzymać się nie zdoła charakter Bogu miłego małżeństwa, t. j. pewność wychowania dzieci w wierze Kościoła; a nawet i wtedy, gdy się upewni o katolickiém wychowaniu dzieci, mających się zrodzić z takiego małżeństwa, nic więcej im nie udziela nad bierną asystencję kapłana, wstrzymując się od błogosławieństwa, modlitwy, lub jakiegokolwiek aktu liturgicznego”.

- Encyklopedja Kościelna, Michał Nowodworski, 1873

Advertisement