Benio123o pl Wiki
Advertisement

Władza Królewska względem Boga obejmująca królów ziemskich, książąt, cesarzy oraz panujących o innych tytułach należnych władzy, odnośnie relacji, zbawienia oraz postępowania przed Bogiem jako jednostki ludzkie, podlegają tym samym standardom otrzymania życia wiecznego jakie Bóg wymaga dla każdego człowieka w zetknięciu z Ewangelią Chrystusową.

Ich reprezentacja władzy świeckiej zapewnia im jak i innym jednostką władze świecką tworzącą, cele, obowiązki i prawa nadane i gwarantowane im w ziemskim panowaniu przez Boga. Każdy z ludzi żyjących w ciągu historii, był przez Boga ustanowiony w konkretnym czasie z pełną wiedzą w jego planie, szczególnie najbardziej wpływowe ludzkie rządy, w ten sposób wyznawcy każdej wiary, chrześcijańskiej i fałszywej, zostali przez Boga wybrani by żyć i panować w danym miejscu historii i czasie.

Bóg oczekuje od władców ziemskich posłuszeństwa względem siebie, jak od każdego innego człowieka, bez wiary w Jezusa Chrystusa, żaden nie może zostać przed Bogiem usprawiedliwiony. Posłuszeństwo władcy jest ograniczone dla chrześcijan posłuszeństwem wyższej rangi względem Boga. Niezależnie od panowania nad narodem króla czy innego rodzaju rządu, jak antychrześcijańskich bezbożnych rewolucyjnych, demokracji, republik, wszystkie rodzaje rządów, nawet te które otwarcie sprzeciwiają się Bogu, istnieją dzięki Bożej łasce ku wypełnieniu całego Bożego zamysłu od stworzenia aż do końca. Także wobec  i tego rodzaju ludzkich rządów inaczej nieinterpretujących egzekwujących swoją władzę, chrześcijanie są zobowiązani do traktowania w sposób normowany przez Boga.

Władza ziemska, niezależnie od reprezentacji, królewskiej bądź nie, jest uznawana przez Boga jako konieczna w świecie ludzkim, wszelkie formy anarchizmu, rewolucjonizmu są przeciwieństwem woli Boga i nie mają oraz nie mogą mieć miejsca w chrześcijańskiej teologi. Dążenia utopijne do negacji potrzeby istnienia władzy świeckiej nie posiadają źródła i pochodzenia od Boga.

Wiara w bezwzględne posłuszeństwo władcy, uznawanie go za zobligowanego do moralnie usprawiedliwionego każdego czynu na mocy Bożego autorytetu oraz jego czci wykraczającej ponad cześć ludzką, jest wiarą bezpodstawną i fikcyjną bez precedensu w słowie Bożym.

Oba błędne przekonania, negujące potrzebę świeckiej władzy, oraz nadające władzy świeckiej prawa i przymioty wykraczające poza Boże postanowienia, są szkodliwe i wypaczające dla zbawionych chrześcijan.

Pierwszy błąd w "chrześcijaństwie" reprezentowany jest przez pojedyńcze kulty jedno osobowe, dochodzące do fałszywych wniosków normowanych przez pychę, że tak samo jak zbędne są społeczności chrześcijan, do których sami jako pojedyńcze osoby nie chcą należeć, tym bardziej relacja z władzą świecką jest zmarginalizowana do uznania jej za "świat szatana", obarczając ją oskarżeniami i stawiając ją jako punkt kreowania strachu. Tą samą drogą podążają sekty Ruthefordystyczne oraz Russelickie, Adwentystów dnia Siódmego, charyzmatyków i inne kulty pomniejsze. W Romaniźmie błąd ten wykształcił się przez syntezę rzymskiego katolicyzmu z komunizmem w Ameryce południowej jako teologia wyzwolenia.

Drugi błąd historycznie był podtrzymywany przez władze chcące znaleźć usprawiedliwienie do pewniejszego utrzymania panowania, wynosząc się w niektórych przypadkach do poziomu nietykalnych ze względu na Boga który je wybrał, niezależnie od szczerego przekonania o tym, czy nominalnego pod względem wiary rodzaju rządu. Tak wysokie wywyższenie doprowadziło paradoskalnie do upadku tego przekonania przez niedoskonałe i grzeszne czyny grzesznych ludzi władających tymi narodami, stając się niewiarygodnymi w oczach ludzi, w tym zniechęcając do kościoła, który ich poświadczał. Żadna władza ludzka nie może być wywyższona do tego poziomu, jest ona konieczna lecz niedoskonała.

Władza z perspektywy biblijnej ma prawo i obowiązki do:

  • Istnienia
  • Pobierania podatków
  • Oddawanie jej czci ludzkiej jej należnej na przykładzie królewskiej
  • Karania przestępców i nagradzania obywateli posłusznych
  • Karania przestępców wliczając w to zastosowanie kary śmierci
  • Posiadania sił zbrojnych i porządkowych
  • Zwracania się do jej reprezentantów z szacunkiem ich tytułów

Wierzących względem władzy świeckiej Bóg obliguje do:

  • Posłuszeństwa władzy, lecz mniej niż Bogu w sprawie konflktu między nakazami
  • Płacenia podatków
  • Zabieganie o spokojne i zgodne z nią i przykłade w niej życie
  • Posiadania swojego miejsca przez wierzących w strukturach władzy świeckiej
  • Modlenia się za włądzę świecką
  • Odwoływania się do sądów ludzkich władzy świeckiej i korzystania z nich celem sprawiedliwości
Advertisement