Benio123o pl Wiki
Advertisement

I-II wiek

Wczesne Chrześcijaństwo pierwszego i drugiego wieku po Chrystusie było niszczone poprzez brutalne eksterminacje prowadzone przez pogan. Prześladowania wzrastały także w tych miejscach w których eksterminacja nie była jeszcze przeprowadzana. Jednocześnie szykanowanie i mordy sprawiały, że w lokalnych społecznościach krew męczenników prowadziła niewierzących do aktu konwersji na chrześcijaństwo, tworząc w następstwie kolejnych męczenników umierających za Chrystusa. Chrześcijan prześladowali krwawo cesarze rzymscy jak np. Dioklecjan.

Wypaczenia społeczności odstępczych czyli późniejszego Katolicyzmu rozpadłego na Romanizm Rzymsko Katolicki oraz Prawosławia nie czyniły w tym czasie postępów i nie były istotnym zagrożeniem dla kościoła Bożego. W pierwszych wiekach pierwotnego i wczesnego kościoła chrześcijańskiego centrum chrześcijaństwa stanowiła Antiochia. Skupiskiem ruchów zwodniczych takich jak gnostycyzm i filozoficznych była Aleksandria oraz Egipt. Poglądy te przeciwstawiano interpretacjom pism wczesnego kościoła.

Kościołowi wówczas zagrażały: gnostycyzm, filozofia grecka (w szczególności Epikurejska) i nurty im podobne, a wszystko podszyte było pragnieniem zniszczenia chrześcijan.

Antiochia była czystym, pierwotnym źródłem chrześcijaństwa. Tam to właśnie chrześcijanie po raz pierwszy zostali nazwani chrześcijanami. Stamtąd pochodzą manuskrypty Texstus Receptus. Późniejsza 19-stowieczna rewizja tekstu greckiego i stworzenie tekstu krytycznego Wescota i Hortha przeciwnie do tego, czerpie swoje rzekomo starsze manuskrypty z zanieczyszczonych bastionów antychrześcijańskich z Aleksandrii oraz Egiptu.

Manuskrypty pochodzące z Aleksandrii oraz Egiptu pomniejszają oryginalny tekst Textus Receptus oraz umyślnie błędnie zastępują oryginalne natchnione wersety kanonu. Używające za fundament nowe tłumaczenia Biblii rewizje tekstu różnią się od oryginalnych tłumaczeń Biblii od wieków praktykowanej przez kościół.

W tym czasie wczesnochrześcijańscy chrześcijanie byli najbliżsi w deklarowanej spisanej poza Biblijnej wierze z biblijnym protestantyzmem.

Polikarp ze Smyrny - urodzony 69–82, zmarły 22 lutego 156 roku, uczeń bezpośredni apostoła Jana, najwcześniejszy ojciec chrześcijański, w jedynym zachowanym liście swojego autorstwa "Listu Polikarpa do Świętych w Filipii" wierzących w samym tytule pracy nazywa już świętymi, cytując wersety Biblijne o zbawieniu z łaski przez wiarę bez uczynków. W swoich zachowanych pismach nie daje wsparcia żadnej późniejszej herezji nauczań Romanizmu oraz Prawosławia, ginie męczeńską śmiercią z rąk pogan.

Ignacy Antiochiański - Biskup Antiochii zamordowany jako męczennik przez rzymian w 107 roku rzucony lwom w koloseum, Ignacy pragnął umrzeć za Jezusa Chrystusa tak bardzo że surowo zabronił swoim towarzyszą próbować go ratować.

Tertulian - Nawrócony w 190 roku w Afryce Północnej Apologeta Chrześcijański.

Advertisement